Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/29757 K.2025/3033

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: İddianamede ve gerekçeli kararda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin, inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte şikâyetçiye ait iş yerine (fırın) girerek,

para ve ekmek fişi çalmak şeklinde anlatılması karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin hırsızlık suçunun yanında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu hükmün gerekçesinde de suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu, hükmün gerekçesinde de suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği belirtildiği hâlde;

gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında eylemin konut dokunulmazlığının ihlali şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.