Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3017 K.2025/6077

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğinde göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Eylemin olay günü saat 21.10-21.20 saatleri arasında işlendiği ve olay günü güneşin batış saatinin 18.53 olduğunun sabit olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanmaması,

2-Şikâyetçinin zararının giderildiği zamanı net olarak belirtmemesi, sanık ...'nin savunmasında ise "Bugünden yaklaşık 1 yıl önce zararı ödedik." şeklinde beyanda bulunması karşısında, zararın ne zaman giderildiğinin net olarak tespit edilmesinden sonra sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. veya 168/2. maddelerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,