Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3085 K.2025/11448

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin kararın hukuka ve adalete aykırı olduğundan ve eksik inceleme yapıldığından itiraz ettiklerine, müvekkilinin suçu samimi itiraflarıyla beyan edip pişman olduğunu hem kovuşturma hem soruşturma aşamalarında dile getirdiğine, mahkemenin sanığın tutumunu ve samimi itiraflarını göz önünde bulundurmadan müvekkili hakkında en az cezayı vermesi gerekirken 6 yıl 3 ay hapis cezası verdiğine, müvekkilinin pişman olduğunu dile getirip telefonu iade ettiğine,

ancak yerel mahkeme tarafından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;