Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3091 K.2025/12020

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin işlemediği bir suçtan dolayı ceza aldığına, dosyasının incelenerek mağduriyetinin giderilebilmesi için beraatine karar verilmesini talep ettiğine, husumetli olduğu tanığın kendisine iftira attığına, şikâyetçinin ve tanığın ifadelerinin çelişkili olduğuna;

sanık müdafiinin temyiz isteminin verilen cezanın hukuka aykırı olduğuna, dosyada bulunan deliller incelendiğinde suçun müvekkili yönünden gerçekleşmediğine, müvekkili aleyhine bulunan tek delilin tanık beyanı olduğuna, ancak bu beyan da tanığın temyiz dışı sanık ... ile husumeti bulunduğundan esas alınmaması gerektiğine, güvenlik kamera kayıtlarında müvekkili sanık ...'ın görünmediğine, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulunun, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesi gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;