Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3228 K.2024/7244

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, sanıklar hakkında lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yeterli delil bulunmadığına, beraat olması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.03.2020 tarih ve 2019/74 E., 2020/187 K. sayılı içtihadında da değinildiği üzere; sanık hakkında TCK'nın 142/2-h maddesinin yanı sıra nitelikli hal olarak kabul edilen aynı Kanun’un 143. maddesinin de uygulanmasının talep edilmesi ve bu itibarla talep edilen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle, CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın zorunlu olarak atanan müdafilerin CMK'nın 188/1. maddesi gereğince sanıkların ek savunmalarının alındığı 12.11.2018 tarihli celse de hazır bulundurulmaları gerektiği gözetilmeden ve sanık ...'ın birleşme kararı verilen mahkemenin 2015/615 Esas, 2016/448 Karar sayılı dosyası yönünden, hiç savunması alınmadan duruşmaya devamla esas hakkında karar verilmek suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,