Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3306 K.2025/12110

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli ve 2019/3521 Esas, 2019/3433 Karar sayılı kararının sanıklar .... ve .... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2022 tarihli Tebliğnamesi ile, sanıklar ... ve ... müdafiinin sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş bildirildiği; ancak UYAP üzerinden yapılan incelemede; sanık ...'in de 05.03.2020 tarihli dilekçe ile hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz mahiyetinde dilekçe sunduğu anlaşılmakla.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli kararında, yalnızca temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere aynı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı hususu dikkate alınarak.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından, sanık ...'e "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içinde hükümleri gerekçeli olarak temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesi,