Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3318 K.2025/10934

Sanığın kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından ilk derece mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından hükümler kaldırılarak sanığın mahkîumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; suçu işlemediğine, katılanın merdivenden düşmesi nedeniyle yaralanmış olduğuna, savunmasına itibar edilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;