Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3483 K.2024/1851

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "suçun maddi-manevi unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyeti için yeterli, kesin deliller bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, gerekçenin yerinde ve yeterli olmadığına" yönelik olduğu; sanık ...'ın temyiz isteminin ise" keşif yapılmadan ve lehe hükümler değerlendirilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna " ilişkin olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1. ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,