Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3899 K.2023/2092

Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2022/34 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti kapıları açık olan aracın içerisinden katılana ait cep telefonunu çalması şeklinde eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin 10.03.2016 olan ilk mahkumiyet tarihi ile 15.02.2022 olan ikinci mahkumiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle, Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2022/34 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun'un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.