Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/3998 K.2024/7280

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozma üzerine 15.10.2014 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 14.11.2014 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 14.10.2019 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkûmiyetine karar verildiği ve mahkûmiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu, temyiz dışı sanık Tolga Kurt ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 116/1-4, 62. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 10 ay hapis cezası tayin edilmesi,