Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4027 K.2024/14244

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.02.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 16.03.2016 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 35, 62 maddeleri uyarınca hükmolunan 2 ay 25 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/1-e, 35, 62 maddeleri gereğince hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının, 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hüküm kurulması,