Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4414 K.2024/5334

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/2, 31/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, yargılama konusu dosyadaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;