Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4682 K.2024/6442

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... müdafiine kararın 10.03.2021 tarihinde tefhim edildiği ve müdafiinin kararı temyiz etmediği, yokluğunda verilen kararın suça sürüklenen çocuk ...'ya tebliğ edilmediği,; her ne kadar Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/573 Esas - 2022/119 Karar sayılı ilâmında "...sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafie yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir" şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ...'ya usûlüne uygun olarak (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması hâlinde sorguda verdiği bilinen en son adresine,