Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4700 K.2024/11234

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143. maddelerinin uygulanması ile tayin edilen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 5 yıl yerine, 4 yıl 12 ay olarak hesaplanmasından sonra 62. maddenin uygulaması sırasında 4 yıl 2 ay olarak hesaplanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.