Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/472 K.2025/1463

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilâmından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 28.01.2016 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hükmolunan erteli 2 yıl hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun'un 142/2-h ve 62. maddeleri gereği belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, erteli 2 yıl hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının önceki ceza üzerinden infazına karar verildikten sonra bu cezanın ertelenmesine dair yazılı şekilde hüküm kurulması,