Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4760 K.2024/20535

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, sanığın savunmasının alındığı 03.03.2014 tarihinden aynı Kanun'un 67/2-d. maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan mahkûmiyet tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesi kararı yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, yine aynı Kanunu'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,