Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4784 K.2024/11595

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dosyada yer alan değer tespit tutanağına göre, suça konu oto teybinin değerinin 30,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Dosya içeriğine göre sanığın şikâyetçiye ait oto teybini ihbar üzerine gelen kolluk görevlilerinden kaçarken atması sonucu, suça konu oto teybinin kolluk görevlilerince şikâyetçiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,