Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4785 K.2024/11816

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece, bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 142/2-a maddesi uyarınca tayin olunan temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 143/1.maddesi uyarınca artırım yapılmış ise de, şikâyetçinin olay günü saat 20.00 sıralarında trafik kazası geçirerek yaralandığı ve kaza sonrası cep telefonunun çalındığını fark ettiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun suç saatine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı,

ancak suça sürüklenen çocuğun babası ile birlikte otururken saat 20.45'te babasını arayıp kaza ve bulduğu cep telefonu hakkında bilgi vermesi üzerine telefonun suça sürüklenen çocukta olduğu bilgisini öğrendiğini beyan eden tanık Orhan Yıldız'ın beyanı ile ve yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde Kulu ilçesinde gece vaktinin saat 21.21'de başladığının anlaşılması karşısında,

suçun gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve gece vakti işlendiğine dair deliller denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,