Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4950 K.2025/15143

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli ve 2020/547 Esas, 2020/916 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü.

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,

sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, işlemediği bir suçtan dolayı ceza tayin edidiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/276 Esas ve 2016/328 Karar sayılı kararı ile sanığın 24.05.1995 olan doğum tarihi 24.05.1993 olarak tashih edilmiş ise de; adlî sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Yalova Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/98 Esas, 2013/93 Karar sayılı ilâmına konu fiili işlediği sırada sanığın onsekiz yaşından küçük bulunması,

5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı, ancak sanığın adlî sicil kaydında bulunan kasten yaralama suçundan verilen Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2015/125 Esas, 2015/534 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın onsekiz yaşını tamamlamadığı sırada işlediği suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2015/125 Esas,

2015/534 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesine,