Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/524 K.2025/14273

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı hususu dikkate alınmadan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanığın temyiz isteminin, kendisinin kredi ve dosya masrafını almak üzere aranması nedeniyle suça konu parayı çekmek istediğine ve atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; sanığın, katılanı arayıp, hesabına para yatacağından bahisle kredi kartı bilgilerine ulaştığı ve katılanın hesabından kendisine ait hesaba para aktardığı somut olayda; eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e. maddesinde düzenlenen "bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık" suçunu oluşturduğuna dair Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından; Tebliğnamede'ki bozma düşüncesine iştirâk edilmemiştir.

Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak verilen mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının,