Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5390 K.2024/13544

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1. 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 150/2-3. maddeleri uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafinin aynı Kanun'un 188/1. maddesi gereğince hükmün açıklandığı 13.07.2021 tarihli son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı Kanun'un 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle sanık ... müdafiinin yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Dosya içeriğine göre katılanın 17.07.2020 tarihli dilekçesinde sanık ......ile husumeti olduğundan iftira attığını, evinden hiçbir eşyanın çalınmadığını belirtmesi karşısında; katılan ve sanıklar dinlenilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,