Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/545 K.2023/594

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2021/600 Esas, 2021/971 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Dairemizin 19.10.2022 tarihli ve 2022/8804 Esas, 2022/17089 Karar sayılı eksikliğin giderilmesine dair kararı üzerine mahallince suça sürüklenen çocuk ...'a gerekçeli kararın 23.12.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve kararın suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmediği belirlenmiştir.

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte Dairemizin 19.06.2013 tarihli bozma kararından sonra yapılan kovuşturmada savunmasının alındığı 03.10.2013 tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’nın savunması esnasında müdafi istemediğini beyan ettiği, ihbar bildiriminden sonra yapılan kovuşturmada ise Mahkemece re’sen suça sürüklenen çocuk için barodan müdafi Av. ...’nın atandığı, müdafiinin yüzüne karşı 06.12.2021 tarihli kararın tefhim edildiği ve müdafi tarafından kararın temyiz edildiği anlaşılmış ise de;

suça sürüklenen çocuk ile birlikte duruşmaya katılmamış olan anılan müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, yukarıda belirtilen gerekçe ile Mahkemece re'sen görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan Av. ...’nın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,