Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5667 K.2024/4899

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek bu cezanın ertelendiği ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bu cezanın CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine hükmedilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının erteli 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafîinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;