Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5726 K.2024/14426

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık suçuna konu eşyaların çalındığı aracın kapısının kilitli olup olmadığı hususunda herhangi bir tespit yapılamadığı, dosya içerisindeki sanık ifadeleri, iddianame ve gerekçeli karar anlatımına göre kapısı kilitli olmayan araç içinden araca ait parçaların alınarak hırsızlık suçunun gerçekleştirildiği anlaşılmakla, sanığın eyleninin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suç tipine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,