Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5927 K.2025/401

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün eksikli olarak kabul edilmiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi ile bir kat arttırım yapılırken 2 yıl 12 ay hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 3 yıl hapis cezasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,