Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6186 K.2024/13974

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun 2.400,00 TL ve 800,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2.400,00 TL ve 800,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun neticeten 2.400,00 TL ve 800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usul Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "...CMK'nın 326/son maddesi uyarınca SSÇ'nin kazanılmış hakkının korunması suretiyle mahkememizin 25/02/2016 tarih ve 2015/284 Esas, 2016/129 Karar sayılı ilamında verildiği üzere 2400 TL VE 800 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresi çıkarılarak yerine "...