Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6268 K.2024/16983

I. Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde

Sanığın 16.04.2021 tarihli savunmasında müdafi istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı hâlde, sanığa kovuşturma aşamasında barodan atanmış olan müdafi tarafından karar temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin sanık hakkında verilen hükmü temyize yetkisinin bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,

II. Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 16.04.2021 tarihli savunmasında müdafi istemediğini belirtmiş olması nedeniyle mahkemece atanan müdafinin görevine son verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek müdafi ücretinin sanığa yükletilmesi,

#######