Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6340 K.2024/16391

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibarıyla 15 yaşını tamamlamış olup 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun, olay günü gündüz vakti sanık ... ile birlikte şikâyetçiye ait iş yerine rızaya aykırı olarak girmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 17.03.2016 tarihli ilk mahkûmiyet kararından, 15.10.2021 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

III) Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 tarihli, 2012/6-1232 Esas, 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde; 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlaması yetmez. Failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötü niyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir.

Tüm dosya içeriğine göre; şikâyetçiye ait iş yerinden sigara, para ve bir miktar bulgur çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanık ve suça sürüklenen çocuğun, yakalandıklarında şikâyetçiye ait iş yerinden çaldıkları sigaraları sattıkları kişiyi söyleyip soruşturma aşamasında sigaraların iadesini sağladıkları, ancak söz konusu ürünleri satın alan 3. kişinin zararının giderildiğine ya da sanık veya suça sürüklenen çocuğun satın alandan elde ettikleri paranın kazanç müsaderesine konu edildiğine dair bir bilgi, belge veya beyanın dosya içerisinde bulunmadığı,

sanık ve suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasındaki sorguları sırasında ve bozma öncesi yürütülen yargılama esnasında şikâyetçinin zararını gidermek istediklerini beyan ettikleri, şikâyetçinin ise 17.03.2016 tarihli duruşmada herhangi bir zarar talebinin bulunmadığını ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği şikâyetçiden sorularak,

şikâyetçinin kısmi iadeye rızasının varlığı hâlinde etkin pişmanlık iradesinin ilk olarak soruşturma aşamasında tezahür ettiği gözetilerek sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Suça sürüklenen çocuğun lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği hâlde; suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması ve 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmedilen ceza nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkındaki cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,