Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7035 K.2024/21169

Sanığın 06.04.2010 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, avukat talep etmediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı hâlde, soruşturma evresinde re'sen görevlendirilen ve dosyada sanık tarafından verilmiş vekâletnamesine rastlanmayan Av. Gülay Keskin'e gerekçeli karar tebliğ edilmişse de sanığı temsil yetkisinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Tebliğ tarihinde cezaevinde başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın yokluğunda verilen 22.03.2016 tarihli kararın yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi sebebiyle gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması hâlinde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi ihtarını içerecek şekilde ve aynı Kanun'un 35/3. maddesi gereğince okunup anlatılmak suretiyle cezaevinde tebliği,