Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7476 K.2024/17634

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, kovuşturma sırasında alınan beyanında bildirdiği son bilinen adresine tebliğ edilememesi üzerine MERNİS adresinin bulunmaması sebebiyle aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de.

7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğin usûlüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usûllere göre bir tebligat yapılmış olması gerektiği, aksi hâlde 35. maddeye göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı dikkate alındığında; daha önce herhangi bir geçerli tebligat yapılmamış olan adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre 03.06.2013 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine verdiği 18.07.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4. maddesinde tanımlanan gece vakti işlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e,67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, 02.08.2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,