Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7585 K.2023/3271

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2015 tarihli ve 2015/20792 Esas numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında; şikâyetçinin etrafı duvar ile çevrili apartman bahçesine park ettiği elektrikli bisikletinin aküsünü çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1, 119/1-c ve 53/1. maddeleri gereğince konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/691 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz nedenleri, temyiz etme iradelerine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü sanıkların, şikâyetçinin etrafı duvarla çevrili apartman bahçesine bıraktığı elektrikli bisikletin aküsünü çaldıkları ve bu şekilde konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanıklar savunmalarında atılı suçu ikrar etmiştir. 25.11.2012 tarihli CD İnceleme Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'nın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2008/404 Esas, 2008/929 Karar sayılı ilamına konu mahkumiyetinin 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde yazılı “Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak” suçuna ilişkin olduğu,

bu suçun hükümden sonra 18.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince, yapılacak uyarlama sonucunda "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi uyarınca "davanın düşmesi" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması,

yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR