Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7661 K.2025/21156

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin sanığın aşamalarda suçu işlemediğini izah ettiği, sanığa verilen cezalarda lehine olan hükümlerin uygulanmadığı, yasal indirimlerin yeterince yapılmamış olmasının bozmayı gerektirdiği, kurumun zararının net olarak somut ve objektif bir şekilde belirlenmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, Ancak;

1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hükmolunan cezadan arttırım yapılırken sırasıyla aynı Kanun'un 143. ve 142/5. maddelerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın adlî sicil kaydı incelendiğinde aynı mağdura yönelik incelemeye konu dosyadaki bazı suçlarla aynı ilçede işlediği kablo hırsızlığı suçlarından kesinleşmiş mahkûmiyetlerin bulunduğunun anlaşıldığı, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından, sanık hakkındaki diğer dosyaların getirtilerek dosya içine konulması, derdest olmaları hâlinde birleştirilip; suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdura karşı olan eylemleri arasında hukukî ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suçu oluşturup oluşturmadığı,

aksi takdirde zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tespiti ve kesinleşen dosyalar olması hâlinde zincirleme suç kapsamında olan mahkûmiyetlerdeki kesinleşen cezaların mahsubu ile hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde eksik kovuşturmaya dayalı hüküm kurulması,