Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7672 K.2024/16732

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin; şikâyetçinin zararının olmadığına ve şikâyetten vazgeçtiğine, sanıkların pişman olduğuna, sanıkların kazanılmış hakkı olduğu hâlde cezalarının artırıldığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Hükmün gerekçesinde, sanık ... hakkında teşdiden ceza tayin edildiğine ilişkin bir değerlendirme bulunmamakla birlikte; suç tarihi itibarıyla alt sınırı 3 yıl hapis cezası olan atılı hırsızlık suçundan hüküm kurulurken “...suçun işleniş şekli, suç yeri, sanığın suç işleme kastındaki yoğunluk, suç konusunun önem ve değeri, olayda asıl etken olanın diğer sanık olup ondan farklı uygulama yapılması gereği nazara alınarak kısmen teşditle ceza uygulaması benimsenmekle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi gereğince takdiren ve teşdiden 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,” denildiği hâlde, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.