Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7866 K.2025/1871

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

TCK'nın 116/1 ve 2.maddelerindeki "... iş yerleri ve eklenti hakkında işlenmesi hâlinde..." şeklindeki düzenleme karşısında, dosya kapsamında suça konu eşyaların çalındığı yerin sadece eşya muhafazası için kullanılan depo vasfındaki bir yer mi, müstakilen iş yeri veya eklentisi niteliğinde olup ticari faaliyetin sürdürüldüğü bir yer mi olduğu hususu, gerekirse keşif yapmak suretiyle açıklığa kavuşturulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,