Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/7983 K.2024/14421

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, somut olayımızda suça konu zeytin yağını sattığı kişiyi göstererek eşyanın iadesini sağlamasına rağmen üçüncü kişinin zararını gidermemesi ve şikâyetçinin 17.11.2015 tarihli duruşmada ''...maddi zararım yoktur, karşılanmasını istediğim bir zararım da yoktur...'' şeklinde beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, şikâyetçiye zarar miktarı açıklattırılıp, sanığa gerekirse tevdi mahalli tayin edilerek zararı giderme olanağı sağlandıktan sonra sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken,

aynı Kanun’un 168/2. maddesine yanlış anlam verilerek sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin lehine uygulanarak eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/111 Esas ve 2014/76 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması ,

2. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.01.2022 tarihli bozma ilamı öncesi yapılan yargılamada sanığın neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 5 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine '' Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/111 Esas ve 2014/76 Karar sayılı ilamındaki,

TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesine'' ve sonuç ceza bölümünde bulunan "...neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine ".... sanık hakkında verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 5 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek