Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8251 K.2024/16613

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) 6. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sanık ile müdafii tarafından temyiz edilen 15.03.2016 tarihli kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 116/1, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hüküm kurulması,

2) Hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1. maddesi olarak yazılması suretiyle yazım hatası yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c, 62 maddeleri uyarınca sanığın 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına hükmolunmasına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek,