Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8516 K.2024/18120

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Her ne kadar bozma ilamından önceki 26.04.2016 tarihli hüküm aleyhe temyiz edilmemiş ise de, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2021/6363 Esas sayılı ve 15.02.2022 tarihli bozma ilâmında belirtildiği üzere, hükümde sonuç hapis cezasının önce TCK'nın 50/1-a, 3.maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrildiği, devamında ise sonuç hapis cezasının TCK'nın 51/1.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulduğundan bozma kararı verildiği, bu durumun suça sürüklenen çocuk bakımından CMUK.326/son maddesi kapsamında kazanılmış hak teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, Tebliğname'nin bu husustaki görüşüne iştirak edilmemiştir.