Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8580 K.2024/18506

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mahkemenin bozmadan önceki 04.05.2016 tarihli kararının sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık lehine ve aynı zamanda aleyhine temyiz edildiği, sanık hakkında daha önce hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen cezada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK’nın 35. maddesi uyarınca “3/4” oranında indirim yapıldığı,

bozma ilâmında verilen temel cezadan TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle yapılan indirim sırasında sanığın kastının yoğunluğu ve suç yolunda katedilen mesafeye göre eylemin tamamlanma aşamasından hemen önce sonlanmasına göre asgari hadden veya asgari hadde yakın bir indirim yapılması gerekirken sanığın en lehine olacak şekilde 3/4 oranında indirim yapılarak eksik cezaya hükmedildiğinin belirtilmesine ve bozma sonrası mahkemece yapılan yargılama sırasında bozmaya uyulmasına karar verildiği hâlde, sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uygulandığı sırada bozma öncesindeki yapılan uygulama ile aynı oranda indirim yapılmış ise de,

aleyhe temyiz olmadığından belirtilen bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.