Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8658 K.2024/17944

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olduğunun kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesine göre uygulama yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranı nazar alınarak 1/2 oranından fazla, 2/3 oranına kadar indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezada 1/5 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2.5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Gerekçeli karar başlığında duruşmaya katılmadığı halde Cumhuriyet Savcısının ismi ve sicilinin yazması,