Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/873 K.2024/15738

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 24.03.2016 tarihli kararda; hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,