Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8826 K.2025/5980

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, eylemin basit hırsızlık kapsamında kaldığına, sanığın hata hükümlerinden yararlanması gerektiğine, uzlaştırma işlemi yaptırılması gerektiğine, suça konu eşyaların hukuka aykırı arama ile elde edildiğinden hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna, sanığın aleyhine tek delilin kendi beyanı olup etkin pişmanlığın söz konusu olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlemediğini beyan etmesi karşısında, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın'ın suç atma niteliğindeki beyanları dışında yüklenen suçu işlediğine ilişkin mahkûmiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı kaldırılmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesi,