Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8851 K.2023/4147

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/322 E., 2015/719 K. ...

SUÇ

Mala zarar verme HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmış, Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/322 Esas, 2015/719 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş, anılan kararın katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.09.2012 tarihli ve 2020/11173 Esas, 2021/13354 Karar sayılı kararı ile katılanın temyizden sonra öldüğü,

katılanın mirasçısı olup olmadığının araştırılıp, varsa 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereği davaya katılıp katılmadığı sorulup, hükmün tebliği ile verilirse temyiz dilekçesi eklenerek ve ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzerine Daireye gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

Tevdi kararından sonra ilk derece mahkemesince, dosya yeni esasa kaydedilip, katılan ...'nin mirasçılarına Yargıtay ilâmı ile birlikte davaya katılıp katılmayacakları hususunu bildirir davetiye tebliğ edilmiş, 22.02.2022 tarihli ve 2021/541 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmiştir.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin tevdi kararından sonra kurulan 22.02.2022 tarihli hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, temyizen incelenen kararın Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli, 2015/322 Esas, 2015/719 Karar sayılı kararı olması gerektiği belirlenerek buna göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Rize Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.04.2015 tarihli ve 2015/893 Esas No'lu iddianamesi ile sanığın, üvey kardeşi olan katılan ... ile müşterek mülkiyetlerinde bulunan odunluğun plastik kapısını kırdığı iddiası ile mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/322 Esas, 2015/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

3.Anılan kararın katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.09.2012 tarihli ve 2020/11173 Esas, 2021/13354 Karar sayılı kararı ile katılanın temyizden sonra öldüğü, katılanın mirasçısı olup olmadığının araştırılıp, varsa 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereği davaya katılıp katılmadığı sorulup, hükmün tebliği ile verilirse temyiz dilekçesi eklenerek ve ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzerine Daireye gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

4. Tevdi kararından sonra yapılan yargılama neticesinde, Rize 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/541 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'nin temyiz istemi; şikâyet süresinin geçtiğinden bahisle verilen düşme kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın 29.01.2015 tarihli şikâyet dilekçesinde, sanığın odun çaldığı iddiası ile şikâyetçi olduğu, odunluğun kapısının kırılmasıyla ilgili herhangi bir şikayetinin olmadığı, sanık ile katılan arasındaki husumet nedeniyle birçok davanın bulunduğu, katılanın soruşturma aşamasında dosyaya sunmuş olduğu CD'deki kapı kırılmasıyla ilgili herhangi bir şikayet beyanının bulunmadığı, katılanın, CD'nin dosyaya sunulduğu 06.03.2015 tarihinden itibaren mala zarar verme suçunu öğrendiğinin kabul edildiği, bu tarihten, duruşma tarihi olan 06.10.2015 tarihine kadar şikâyet süresi olan 6 aylık sürenin geçtiği, şikâyet şartının gerçekleşmemesi nedeniyle, Yerel Mahkemece sanık hakkında düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde yer alan “Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır” ve aynı Kanun'un 73/1. maddesinde yer alan "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz.'' şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, 06.03.2015 tarihinde meydana gelen olay sebebiyle, katılanın 6 aylık şikâyet süresi içerisinde şikâyette bulunmadığının anlaşılması karşısında, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR