Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8881 K.2023/6693

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2013 tarihli ve 2013/11 Esas, 2013/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi gereği 5 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça

konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un (5607 sayılı Kanun) 13 üncü maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20.03.2017 tarihli ve 2014/33390 Esas, 2017/1942 Karar sayılı ilâmıyla; "5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2017/134 Esas, 2022/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin henüz dolmadığına, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve aleyhe olan tüm hükümler nedeniyle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.29.11.2012 tarihinde Gürpınar'da Cumhuriyet savcılığından alınan arama kararına istinaden sanık ...'ın kullandığı Isuzu kamyonda yapılan arama neticesinde; aracın kasa kısmında 2.000 kg dökme gümrük kaçağı çay ele geçirilmiştir. 31.12.2012 tarihinde sanık hakkında iddianame düzenlenmiş, 12.03.2012 tarihinde sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.27.12.2012 tarihinde Yüksekova'da sanığın kullandığı araçta yapılan aramada 50 kg kuru üzüm, 180 kg kuru kayısı, 500 kg leblebi, 3000 kg bal, 250 adet eşarp ele geçirilmiş, 09.09.2013 tarihinde sanık hakkında iddianame düzenlenmiş, 19.12.2014 tarihinde sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu; Gürpınar'da 29.11.2012 tarihinde kaçak çay ele geçirilmesi ve Yüksekova'da 27.12.2012 tarihinde kaçak kayısı, bal ve benzeri eşya ele geçirilmesi eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Yüksekova Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 19.12.2022 tarihinde dolduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında temyiz incelemesine konu düşme hükmünün kurulduğu 08.11.2022 tarihinde 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin henüz tamamlanmamasına rağmen düşme hükmü kurulması hukuka aykırıdır.

3.Suça konu eşya kaçak çaydır. Dava zamanaşımına uğrasa bile, niteliği bakımından müsadereye tabi eşyanın 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesi gerekmiştir.

4.Suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen nakil aracının müsaderesi mahkûmiyet hükmünün bir sonucudur. Dava zamanaşımı süresi içerisinde sanığın mahkûmiyetine karar verilememesi karşısında nakil aracının müsaderesi mümkün görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2017/134 Esas, 2022/518 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,

oy birliğiyle DÜŞMESİNE, kaçak olduğu anlaşılan dava konusu çayların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, nakil vasıtası olan 33 VS 915 plakalı aracın üzerindeki şerh kaldırılarak hak sahibine İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,