Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/8978 K.2025/510

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/6380 Esas, 2022/1638 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hükümler yalnız sanıklar tarafından temyiz edildiğinden, sanıklar hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıkların 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,