Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/901 K.2023/3243

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Manisa İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2013 tarihli ve 2013/5865 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın bindirilmiş olduğu ekip otosunun nezarethane kısmını tekmeleyerek menteşe bölümü kaporta kısmı ve kafes bölümünü kırdığı ve bu şekilde üzerine atılı kamu malına zarar verme suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2014 tarihli ve 2013/908 Esas, 2014/560 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş; anılan kararın sanık müdafii ve suçtan zarar gören ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli ve 2020/24631 Esas, 2022/1945 Karar sayılı kararı ile; İçişleri Bakanlığının iddia hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma üzerine Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/189 Esas, 2022/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 168/1, 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesinin uygulanması gerektiğine ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın gözaltı amacıyla bindirilmiş olduğu ekip otosunun nezarethane kısmını tekmeleyerek menteşe bölümü kaporta kısmı ve kafes bölümünü kırarak kamu malına zarar verme suçunu işlediği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık suçlamaları inkâr etmiş, Görgü ve Tespit Tutanağı, tanık polis memuru B.S.'nin beyanları, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Hastane içerisinde gerçekleşen kavga olayı nedeniyle polis memurları tarafından sanığın bindirildiği ekip otosuna tekme atarak zarar verdiğine ilişkin tanık B.B beyanı ile bu beyanla uyumlu Görgü ve Tespit Tutanağı birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair Mahkemenin kabulünde ve sanığın atılı suç yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek,

Mahkemece "Sanığın dosyaya yansıyan olumsuz kişilik özellikleri, suç işlenişi niteliği" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden uygulanmamasına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafîinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir.

V. KARAR