Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/901 K.2023/3353

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili idareye ait 1119 ada, 81 parsel sayılı taşınmaza davalılar tarafından bina yapılmak sureti ile müdahale edildiğini belirterek müdahalenin önlenmesine ve muhdesatların kâl’ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/2 nci maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Kapatılan Yargıtay 14. Hukuk Dairesince: “…davacı tarafça davalıya ait yeni adres bildirilmediği ve Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/2 nci maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davalının tebligata yarar açık adresinin mahkemece araştırılması, davalının tespit edilen adresine yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde usulüne uygun tebligat yapılması, davalıların adreslerinin bulunamaması halinde ilanen tebliğ hususunun düşünülmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda: “…dava konusu 81 parsel numaralı, 2.043,00 m² yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın tamamının davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü mülkiyetinde olduğu, davada el atılan kısmın komşu 2283 ada, 34 parsel üzerindeki binadan ibaret olduğu, diğer parsellerin dava konusu olmadığı, davaya konu binanın 3 katlı olup, zemin katın 14,88 m², 1 inci katın 34,96 m² ve 2 nci katın 34,96 m² olmak üzere toplam binanın 84,80 m² lik kısmının, dava konusu 81 parsel sayılı taşınmaza tecavüzlü olduğu, bu farkın binadaki 1 inci ve 2 nci katlardaki çıkmalardan ileri geldiği,

davaya konu binanın zemin katının dava konusu taşınmaza 14,88 m²’lik kısmının tecavüzlü olduğu, 34 parsel sayılı taşınmazda bulunan kaçak mahiyetteki binanın dava konusu taşınmaza tecavüzlü olduğu, parsel maliklerinin ...'ın ölmüş olması nedeniyle onun mirasçılarından ibaret olduğu, binanın diğer davalı ... tarafından yapıldığı veya bu kişinin hak sahibi olduğuna dair bir bilgi olmadığı…” gerekçesiyle davalı ...’a yönelik davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine;

davalı ...’a yönelik davanın kabulü ile davalıya izafeten mirasçıları olan dahili davalıların 1119 ada, 81 parsel sayılı taşınmaza müdahalesinin men’i ile müdahaleye sebep olan ve fen bilirkişisinin 19.01.2021 tarihli raporunda sarı renge boyalı olarak gösterilen 2283 ada, 34 parsel üzerindeki (9-91-38A kapı numaralı) tecavüzlü binanın kâl’ine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... mirasçıları temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... mirasçıları temyiz dilekçelerinde özetle, kararın usul ve yasaya aykırı oduğunu, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, el atmanın önlenmesi ve kâl talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

2. Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

3. Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle verilen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı ... mirasçılarının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.