Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9415 K.2025/2085

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde gerekçesiz karar verilmesi,

2- Hükmün gerekçe bölümünde "Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarihli bozma ilamına uyularak suça sürüklenen çocuğun eyleminin kilitlenerek muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu kanaatine varılarak TCK 142/2-h maddesinden CMK 226 maddesince ek savunma hakkı verilerek sübut bulan hırsızlık suçundan cezalandırılmasına" şeklinde belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında eylemin "geceleyin bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık” suçu olarak kabul belirtilmesi sureti ile gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

3- Önceki hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,