Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9479 K.2025/1461

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın bozma sonrası yargılama sırasında yapılan 29.01.2022 tarihli duruşmada, katılanın zararını karşılamak istediğini beyan ederek etkin pişmanlık iradesini ortaya koyduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından katılandan hırsızlık suçu nedeniyle oluşan zararının ne olduğu açıkça sorulup, sanığa ödemesi gereken miktar ve ödeme yeri gösterilip zararın giderilmesi için uygun bir süre tanınarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,