Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9556 K.2024/14727

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamındaki 06.08.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu formu ve ekindeki fotoğraflar ile 07.08.2015 tarihli CD inceleme tutanağındaki görüntülerden hırsızlık eyleminin iş yerinin önünde üstü ve yanları kapalı olan eklenti niteliğinde kısımda bulunan raflarda muhafaza altına alınan eşyanın çalınması suretiyle gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın sonuç ceza olarak 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,