Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/960 K.2023/2526

Sanık ...'ın 07.10.2022 tarihli temyiz talebinin mahkemece 11.10.2022 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği ve ek kararın usûle uygun olarak tebliği üzerine sanığın ek karara yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığının tespit edildiği, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin;

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların gündüz vakti iş yerinden ziynet eşyası çalmak şeklindeki eylemlerine uyan hırsızlık suçu için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan, sanıkların savunmalarının alındığı 24.03.2014 tarihinden 21.09.2022 olan karar tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi yasaya aykırı bulunduğundan,